Inleiding
Zoals u in het ‘home’ deel van mijn site kan lezen heb ik in 2003 mijn Waterloo gehad. Het is de meest zwarte en heftige
periode in mijn leven tot dusverre geweest en ik hoop dat dat zo blijft. Ik klampte mij vast aan het cliché dat ik er
sterker uit zou komen dan dat ik er in ging en dat het ooit wel weer beter met mij zou gaan. Maar ja … wanneer?
Ik kon mij daar op dat moment geen voorstelling van maken maar het was een vraag die ik heel graag beantwoord zag.
Uit de diverse artikelen die ik over burnout heb gelezen, kan ik u melden dat er ongeveer een jaar staat voor het
herstelproces. Ik kan die tijdspanne uit eigen ervaring bevestigen maar zou hierop een aanvulling willen maken. Op basis
van eigen ervaring zou ik twee periodes willen definiëren. De eerste is inderdaad de in de literatuur genoemde periode
van ongeveer één jaar. Hier is in mijn geval echter nog een periode van ruwweg genomen tweeënhalfjaar achteraan gekomen.
Binnen één jaar was het mij gelukt mezelf voldoende bij elkaar te rapen om succesvol te solliciteren. Het was mij gelukt
dit te doen met de focus op een bedrijfscultuur die beter bij mij past. Het was mij gelukt mijn nieuwe baan fulltime te
kunnen draaien zonder het gevoel te hebben weer af te glijden. Het was mij zogezegd gelukt in één jaar tijd voor mijzelf
een situatie te creëren waarin ik kon bestaan. Ik was zover dat ik alle praktische problemen overwonnen had. Ik had werk
en daarmee brood op de plank en geld voor de huur. Ik had het probleem werkeloos te worden, waarbij mijn kans op
reïntegratie in het arbeidsproces gevaar liep voor eeuwig te mislukken, getackeld. Een hogere doelstelling qua carrière
en alle daarmee samenhangende materiele zaken had ik niet meer.
to Top